surhuisterveen > over ons > kerk/vermaning

Kerk/Vermaning

De Doopsgezinde gemeente van Surhuisterveen heeft een rijke historie:

Surhuisterveen is ontstaan rond 1600 door het ontginnen van Veen ten zuiden van het plaatsje Surhuizum. Vanaf deze tijd is er waarschijnlijk ook een Doopsgezinde Gemeente. De eerste tekenen van een Doopsgezinde gemeente, is het overlijden van de voorganger Gabbe Paulus in 1643.

Van de tijd tot 1800 is weinig bekend en bewaard gebleven. In 1685 wordt de tweede Formanje gebouwd. Waar de eerste en tweede Vermaning (in het Fries Fermanje) gestaan hebben is onbekend.

De eerste opgeschreven zaken is het ledenboek dat voorganger Jan Thomas begint in 1730.

In 1804 wordt de derde en huidige Vermaning gebouwd. In 1865 wordt de consistorie en de pastorie gebouwd naast de kerk.

De pastorie komt er op verzoek van dominee Pekelharing die anders het beroep bij onze gemeente niet aan wilde nemen.

1890 is een heuglijk jaar voor de vrouwen, zij krijgen dat jaar stemrecht binnen de gemeente.

In 1911 is de kerk te klein. Er wordt gerestaureerd en de kerk wordt uitgebreid met de kraak en er worden banken bij getimmerd.

Ook worden er stoven aangeschaft, zodat de kerkgangers warme voeten hebben tijdens de kerkdiensten.

In 1910 wordt het eerste harmonium gekocht. Hiermee wordt er afscheid genomen van de laatste drie voorzangers van de gemeente.

In 1932 komen de eerste zusters in de kerkenraad.

Door het afgraven van het veen, het dempen van de vaart en het inklinken van de 'zand'grond blijft de kerk verzakken. Een onomkeerbaar proces.

1950 staat dan ook in het teken van een grote restauratie, waar vooral de verzakking van kerk en pastorie aangepakt wordt.

In 1970 worden de banken in de kerk vervangen door stoelen.

Door de levendige gemeente waarin vele groepen de kerk vertegenwoordigen, is er behoefte aan meer ruimte. Er wordt in 1957 begonnen met de bouw van een groot lokaal. In 1958 wordt het Mennohûs in gebruik genomen.

In maart 2008 is er gevierd dat het Mennohûs 50 jaar bestaat. Dit is voorafgegaan aan het opknappen van het Mennohûs (in 2007) waar vele vrijwilligers aan mee hebben gewerkt.

De pastorie blijft een zorgenkindje vanwege het vele onderhoud. Vanaf 1980 maakt de predikant geen gebruik meer van de pastorie en in 1986 wordt deze dan ook verkocht.

In 1980 wordt er een klein pijporgeltje gekocht. Een lang gekoesterde wens is in vervulling gegaan. Voor de orgelliefhebbers de volgende gegevens: 1 klavier (C-f3), dispositie Gedekt 8, Fluit 4, Prestant 2, Sifflöte 1. Klassiek massief eiken kas. Het orgel is in 1975 gebouwd door Becker (Duitsland); hoogte 2.10, breedte 1,60 en diepte 0,60.

In 1989 wordt de kerk van buiten gerestaureerd en in 2001 wordt de kerk van binnen gerestaureerd. Tijdens de restauratie worden de kerk en de pastorie van elkaar losgekoppeld en komt er in de kerk een zwevende vloer, zodat vloer en muren los van elkaar kunnen verzakken en er minder scheuren ontstaan. Er wordt gekerkt in het Mennohûs.

2004 wordt het koepeltje op de kerk geheel gerestaureerd.

Een opmerkelijke bezienswaardigheid in Surhuisterveen is altijd het bezoek van ‘Brethren’ uit Amerika, die de gemeente bezoeken. Deze Brethren zijn vaak nog traditioneel gekleed. In 1720 kwam een grote groep Duitse Anabaptisten uit Zuid-Duitsland in Surhuisterveen aan. Ze kwamen hier onder leiding van de molenaar Alexander Mack. Vanwege godsdienstvervolging verlieten zij hun woonplaats Schwarzenau. Na negen jaar, in 1729, vertrokken ze naar Rotterdam om met het schip de ‘Allen’ koers te zetten naar de Nieuwe Wereld. Na enige omzwervingen vestigden ze zich in Pennsylvanië. Deze groep vormde de basis van ‘The Church of Brethren’. Met grote regelmaat komen er Brethren naar Surhuisterveen op zoek naar hun roots.

  Meer informatie     ANBI-register Doopsgezinde Gemeente Surhuisterveen
 
  contact maandblad sitemap
  routebeschrijving nieuwsbrief disclaimer
  veelgestelde vragen inloggen  colofon
     
   
  © 2017 Doopsgezind.nl