FEANSTER FORMANJE

Welkom op de Internet-Formanje van de Doopsgezinde Gemeente Surhuisterveen

Welcome at the Internet-Formanje of the Mennonite Congregation of Surhuisterveen

* Regelmatig verzorgt ds. Annie Rekker- van der Werff een overdenking op de Internet-Formanje.

* Bekijkt u de foto's eens van:

* Ook altijd al nieuwsgierig geweest wie er nu eigenlijk lid waren van de Doopsgezinde Gemeente van Surhuisterveen? U kunt nu kennis maken met de namen en gegevens van de oud-leden. Vanaf 1570 tot aan 1930 hebben we de namen van alle leden, voor zover bekend, op het internet gezet.

* Leefden er in vroeger tijden Finnen in Surhuisterveen?

* BOEKJE ‘AANDACHTIG LEVEN’
Ervaringen door gemeenteleden

Het jaarthema Aandachtig leven van de Doopsgezinde gemeenten Surhuisterveen en Rottevalle heeft aandacht getrokken.
Het hele jaar door waren er in de kader van dit thema vele activiteiten binnen de gemeenten.

Om het thema gemeentebreed onder de aandacht te brengen kwam in beide kerkbladen een nieuwe rubriek: 'De Pen'. Vele gemeenteleden hebben in deze rubriek omschreven wat voor hen aandachtig leven is. Het zijn daarmee ook bijzondere pareltjes geworden.
Beide gemeenten hebben alle stukken van rubriek 'De Pen' gebundeld in een mooi vormgegeven boekje. Dit boekje is voorzien van foto's, vragen en stellingen, waardoor het boekje gebruikt kan worden als verdieping bij gespreksgroepen. Maar ook kan de lezer zich verwonderen over de mooie en bijzondere verhalen die weergegeven zijn.

Het boekje omvat 40 pagina's in full-colour en is d.m.v. een metalen ringband ingebonden. De kosten voor het boekje zijn € 15,- en te bestellen bij:
Sieb Kiestra, De Fintsjes 17 9221 TS Rottevalle

GEWORTELD EN GEGROND IN HET VEEN; 200 JAAR FEANSTER FORMANJE

* Ter gelegenheid van het 200-jarig bestaan op

5 mei 2004 is er een jubileumboekje uitgekomen genaamd

'Geworteld en Gegrond in het veen;

200 jaar Feanster Formanje'

Voor meer informatie of bestellingen mail naar: S.L. Durksz

THEMA VOOR HET KOMENDE WINTERSEIZOEN IS :
‘EIGEN WIJS, EIGEN WEG’
De Doopsgezinde gemeenten van Surhuisterveen en Rottevalle hebben daar nog iets aan toegevoegd nl. ‘Vredesgemeente’
Dat willen wij zijn en daar willen we aan werken. Van br. Pieter Witteveen is de inleiding op dit jaarthema.

DE DOOPSGEZINDEN ALS HISTORISCHE VREDESKERK
Doopsgezinden hebben van oudsher de naam tot de historische vredeskerken te behoren. Het begrip vredeskerk of vredesgemeente is ontstaan in de kring van de Amerikaanse doopsgezinden, Quakers en geestverwanten toen zij zochten naar de term die duidelijk maakte wat hen verbond.
In onze doperse geschiedenis is het evangelisch vredesgetuigenis een van de meest wezenlijke kenmerken.
De doopsgezinde beweging is in de Middeleeuwen- evenals andere protestantse bewegingen- ontstaan uit kritiek op de Rooms-katholieke kerk. Deze kerk was een machtsinstituut geworden, waarbij het uiterlijk belangrijker geworden was dan de werkelijke navolging van Christus. In deze radicale tijd waar de officiële kerk het met de ware teksten van de bijbel niet zo nauw nam en ze vooral voor zichzelf gebruikte kwam er verzet. De doperse beweging ging hierin het verst en zag Jezus als praktisch voorbeeld om na te volgen. Het gaat niet om mooie woorden, maar om daden die dat laten zien. De reactie op de vroomheid van de Rooms-katholieke kerk van die tijd is duidelijk. De dopersen hebben altijd gestreefd naar een praktisch christendom. Waarachtigheid, weerloosheid en eenvoud waren vanouds drie deugden, die doopsgezinden nastreefden en kenmerkend achten voor echt christen zijn, dat die naam verdiende.
Jezus als voorbeeld, die ons oproept vijanden lief te hebben, de linkerwang toe te keren, met de vijand meelopen tot hij een vriend wordt, het kwade overwinnen door het goede. De Bergrede uit Mattheus is daarbij voor de doopsgezinden de leidraad, evenals een aantal brieven van Paulus aan de verschillende gemeenten. Jezus is de Vredevorst die wij willen proberen na te volgen. Wie dat in praktijk wil brengen komt tot een geweldloze houding. Menno Simons legt het uit dat wie een ander doodt zich op de stoel van God zet. Het oordeel is immers aan God en niet aan de mens? Wij hebben de opdracht aldus Menno ‘goed koren’ (in de vergelijking van onkruid en tarwe die gelijktijdig groeien) en mens te zijn We kunnen niet als God zijn, en ook niet als een beest, zonder onszelf onmogelijk te maken: een aanfluiting. We beantwoorden dan niet aan onze bestemming. We moeten onze plaats weten. De gelijkenis van koren en onkruid, die Menno tot speerpunt maakte van zijn kritiek op gewelddadigheid jegens mensen, leert ons onze plaats kennen. Ze behelst een streng oordeel over eenieder, die zich verbeeldt koren en maaier tegelijk te kunnen zijn. Een verkeerde gedachte is dat, want het kenmerkende van het Koninkrijk Gods is, dat alle dingen weer op hun plaats en op poten komen te staan, zodat iedereen en alles aan zijn wezen kan beantwoorden.
Voor Menno en zijn volgelingen , wij dus, geldt, zou moeten gelden dat het om ware navolging van Christus gaat. Het gaat daarbij niet meer en niet minder dan om het Koninkrijk van God, het perspectief van een geheelde wereld.
Voor doopsgezinden heeft de gemeente daarbij altijd een belangrijke plaats ingenomen. Individueel geloof en individuele verantwoordelijkheid moeten getoetst worden aan het evangelie en ingebed-gedragen worden door de gemeente. De gemeente is de plek waar mensen elkaar kunnen vermanen, elkaar kunnen ondersteunen, met elkaar laten zien wat het betekent Christus te volgen. De gemeente die gerechtigheid zoekt en de vrede en dat wil uitdragen. Hierin ligt nog altijd onze opdracht: Zoek de vrede en jaag die na…zo staat het in de Efezebrief. Najagen om vredesgemeente te zijn.

Pieter Witteveen

E-post aan: S.L. Durksz

On-line sinds 26 december 1999

Laatst bijgewerkt op 22 augustus 2010

* De teksten en foto's op deze website mogen met bron- en naamvermelding vrij worden gebruikt.